در ابتدا عيد بزرگ و باستاني نوروز رو پيشاپيش به همه دوستان تبريك ميگم و اميدوارم سال نو سالي همواره با موفقيت و بهروزي براتون باشه.دست نوشته منطق عشق رو پيشكش ميكنم به روح بلند استاد شهريار اميد كه لايق گوشه چشمي باشم.

منطق عشق

شهريارا غم دل را چه بگويم كه خود مختار است

                                         تا شود غيب رخش بر دلم آوار است

هر چه گويم كه مرو رحم كن اي ماه نهان

                                         او بگويد نشود رفتن من اجبار است

گر نباشد دوري از عشق كجا سوزي هست

                                         سوز و سازش چنين در همجا انگار است

اين فراق و غم دوري دو يار كهنند

                                         كه در اين دير و نهان بر همه كس اسرار است

اين چنين گفت كه گفتم برو جان عزيز

                                         هر چه گوئي تو بدان اين دل من بيمار است

منطق عشق ندارد دل و بيمار توام

                                         اي دواي دل من ديدن تو اصرار است

اين دست نوشته را بعد از خواندن اشعار زيبا و رساي استاد شهريار نوشتم و با عرض پوزش از       محضر هنرشناسان و روح بلند خود استاد بخاطر ارادت خاصي كه به ايشان پيدا كردم اين دست     نوشته و خيلي از دست نوشتهايي كه بعد از اين مينويسم را مزين به نام استاد گرانقدر ميكنم             و به محضر استاد پيش كش ميكنم.

                                          اثر

شهريار آمد ملك شهني داد به من                  باز از پرده غيبش سخني داد به من

گفت از هرچه بگويم سخني بهتر نيست    سخن عشق در اين جا هدفي داد به من

كز در اين ملك سراسر همه راز ازلي           درس از مكتب عشق حسني داد به من

يا علي گفت و برفت از سر من هوش ولي         يا علي گفتم و انگار دري داد به من

گفتم آخر خدايا چه حاليست مرا              گفت استاد چنين،شور و شري داد به من

دان كه از عشق زميني به خدايي نرسي     مگر آنجا كه خدا عشق علي داد به من

بعد از آن گو كه عمريست دريغا خوابم             كه از آن سّر نهان سرنخي داد به من

اي مه باغ اثر شعر ز جانت خيزد           بعد از اين گفت و شنود چين اثري داد به من

۲۵/۱/۸۷

ببخشيد از غيبت ذراز مدت من چون مشكلات كاري فراوان بود و هم ميخواستم سعي كنم ايرادات دست نوشته هايم را كمتر و اشعار را بهينه كنم.

اميدوارم مرا عفو كنيد و منتظر دست نوشته هاي جديدم باشيد ميخواهم با دست پر برگردم اگر خدا خواست.

پس تا دست نوشته جديد بهشت نصيبتان.

منو ببخشيد بخاطر سر در گمي كه اين مدت پيدا كرده بودم و آپ نمي كردم چون يكنواختي روزگار آدم رو بي حوصله ميكنه ولي چند وقت پيش كه خونه رو فروختم و يه جاي ديگه رو خريدم يه تحركي پيش اومد كه باعث شد يه مقدار از لاك خودم در بيام و حوصلم بيشتر بشه  اميدوارم شما هر روز موفق تر و با شور بيشتري به زندگي نگاه كنيد.

سرتون رو درد نيارم حالا كه ميخوام آپ كنم پس بريم سراغ دست نوشته امروز :

سر در گمي

ز قلبم داستانهايي روايت مي شود آخر 

                                تمام لحظه هايي كه كنارت مي گذشت آخر

كشم آهي ز درد آن كه عقلم پند نمي گيرد

                               شوم خوار و ذليل چه براي چه شوم آخر

گناهي كه كشد ما رابه سوي توشيرين است

                               نمي دانم چرا خواهم شوم خاطي سر آخر

نگاهم بس غمگين است بسوي تو روانش كرد

                               دلم ، بين چشم ديوانه چه كرد ما را سر آخر

نمازم را قضا كردم براي فكرهاي تو

                              كه درسرمي پراندم من،چه مي خواهد شود آخر

دراين لحظه تو راخواهم درآن لحظه خدايم را

                              تو را آيا خدا كردم چه مي گويم در اين آخر

آبان ۸۵

اين شيفت سه ي شركت سايپا هم دنيايي براي خودش داره ، بعضي اوقات خسته كننده بعضي اوقات هم آدم هوس ميكنه كه تو يه شب تيره و تار كه همه خوابند (البته بجز بچه هاي شيفت شبي) و سكوت همه جا رو گرفته و فقط صداي ماشينهايي كه از توي سالن مونتاژ در مي آيد اونم هر ده دقيقه يكبار ، روي چمنها كنار خيابون بشيني و فقط فكر كني و بنويسي. اين دست نوشته هم يكي از اين دست نوشته هاس كه شبهاي سايپا به ياري نويسنده براي سياه كردن يه برگ ديگه از دفتر دست نوشته هام اومده.

من مانده ام داستان يه عاشقه كه ميخواد هيچ كس نفهمه كه تو كارش مونده بجز كسي كه دوستش داره،حتي غم زندگيش كه در مصرع چهارم ميگه تا نشنود غم مانده ام.

و اما دست نوشته ...

من مانده ام

سيل سعادتم كجاست ، آري در اين غم مانده ام

مشكن ، مرو ، خوارم مكن ، من كه در اين دم مانده ام

نامت كجاست تا بشكند روي بت سنگ رخم

پرواز را آغاز كن تا نشنود غم مانده ام

يادت كه ناز است و سرم را ميزند در ساز تو

گويي تمام روزگار در عشق تو ،من مانده ام

دستم بگير و پر مكش در اين هواي بي نفس

آخر هميشه با دلم من در هوايت مانده ام

آري براي روزگار از عشق و از مستي بگو

تا او بداند با دل عاشق پرستي مانده ام

خواهم كه من مستي كنم، درعشق تا هستي كنم

نذري براي بودنت ، چون مانده اي من مانده ام

پروانه و شمع دلم هر دو بسوزن در فراق

آخر براي ديدنت من در فراقت مانده ام

۱۱/۱۰/۸۵ -- دم دماي صبح

تا حالا عصباني شديد اينقدر كه ديگه به هيچكس رحم نداشته باشيد و با تمام وجود از همه چيز متنفر بشيد، تا حالا شده اينطوري كه شديد روي كاغذ احساساتتون رو بنويسيد .فكر كنم همه موفق اين موضوع باشن كه آدم هر چيزي بدي كه بلد رو كاغذ مينويسه.

اين موضوع عنوان كردم كه بگم اين دست نوشته يك نوع از اين نوشته ها هست ، در يك روز عصباني از يكي از دوستان و زمونه بي وفا خواستم چيزي بنويسم كه هم معني داشته باشه و هم عقده دلم رو خالي كرده باشم. اين بود كه دست نوشته زير پديدار شد.

و اما اين دست نوشته :

شكستن

عاشــــق ايـنـم كه آن را بشــكنم          ســرخوشـان و جام مستان بشكنم

تــا كه هســتم مـن بـدنيــاي فنـا           هــر دل عاشـق كُشــان را بشكنم ‌

من در اين پژمرده حالي اي دريغ         هــر كـه گيرد دست من آن بشكنم

خرده مگــذار رو برو در راه دور        چــون بـبينـم، ديـدگان را بشــكنم

ســبز مسـت اسـت رفيـق بلبــلان         در رفـاقـت هـرچـه باشـد بشـكنم

حرف بسيار است ولي در فكر من         ديــور حـــاشـــا بلـنــدان بشـكنم

ســخت از آهـن نمـودم قلـب خـود          تا به قلب هر كه خورد آن بشكنم

گر كه جائي مانده است در قلب تو         كو  كجاست، تا من آن را بشكنم

ديگر اينجا جاي من نيست اي عزيز      بعــد رفتـن هر پلـــي را بشــكنم

۸/۸/۸۵

ابتدا بايد از دوستاني كه من رو با نظراتشون راهنمائي ميكنن تشكر كنم، اميدوارم بتونم نظراتتون رو بكار ببرم .

بدون هيچ توضيح زيادي بسراغ دست نوشته ميرم.

آسمان من

اي آســمـان زنـدگـي پــروانه بي بــال منـــم      در حســرت پـريـدن و پـرواز بي پـايـان مـنــم

آري منم كز زندگي همچــون نفـس بـريده ام      دروازه قـلـب تـو رويـش بسـته شـد آري منـم

سخت است بيابان طي كنم درحسرت ديدارتو     تو دل شكسته را مجو از هر شـكسـته تر منم

ديـوار بـودن پـيـش تـو از هر سـمائي دورتر     افــتـادگـانـت را مـگـو، افـتــاده در پـايـت منم

زيبــائي روي مهـت را آدمـي بـي خــود كــند     ديـوانـگــانـت را بـگــو زنـجــيري آنـان مـــنم

پـروانـه را پـرواز خوش ديـوانه را ديوانگي    آنكس كه نيست،ازديدنت خوشتربرايش آن منم

گــويـي بـرو در حســرتم، گــويي بيـا در آرزو   اي كـاش مي شــد تا بگـويي آرزوي تو مــنم

۲۲/۰۱/۸۶

با عرض تبریک سال نو و آرزوی سالی سرشار از امید و نشاط و شادی بر همه دوستان امیدوارم که تعطیلات رو به خوبی پشت سر گذاشته باشید، ما که با رهام کوچولو یه تعطیلات با تغییرات کلی داشتیم .

دست نوشته ای که میخوام امروز براتون بنویسم داستانش اینه که یه روز با یکی از دوستان نشسته بودم و حرف از آرزوهام میزدم كه اگه اينطوري ميشد چقدر خوب بود يا اگه اونطوري ميشد چقدر خوب بود كه ايشون گفتند اگه همه چي به وفق مراد آدما باشه كه ديگه سنگ رو سنگ بند نميشه یک دفعه این موضوع به ذهنم اومد که میتونم در رابطه با وفق مراد یه چیزی بنویسم یا نه؟ و بهش قول دادم يه دست نوشته در اين رابطه بنويسم كه ايني شد كه ميخواهيد بخونيد اميدوارم اون دوستم عزيزم كه اين دست نوشته رو ميخونه خوشش بياد.

این بود که شروع کردم از بعدازظهر اون روز به فکر کردن در این رابطه که نتیجه دست نوشته زیر شد که شما میخونید البته در اين دست نوشته نام استاد سخن خواجه حافظ شيرازي رو آوردم كه بخاطر ارادت خاصي كه به ايشان دارم در چند دست نوشته ديگر هم نام ايشان رو آوردم كه اميدوارم راضي باشن وامیدوارم که در این سال جدید همتون و به مراد دلتون دست پیدا کنید و اما دست نوشته :

وفق مراد

آرزوی دل ما چیست در این دور زمان

                                      بجز از دیدن روی مه تو سرو روان

تو بگفـتی نشـود وفــق مـراد دل مـن

                                     عاقبت گر بشـود،سنگ بلغـزد نگران

ساغرمي به دست وهمه شب بود دعام

                                     كه مراد دل من گر بشود،از دل و جان

بدهم سر به رهش تا كه شوم عاشق آن

                                     آن همان ياركه بوده است برايم دل وجان

آري اكنون برآنــم كه روم خـانه دوست

                                     كه در آنجا بشوم مست ز بويش به نهان

مـن در ايـنــجـا بـگــويـم ز آخـرسخنم

                                    ســخـنـي از تـه دل جــان نـدارد بــدنــم

آرزوي دل مـن ايـن بــود اي حــافــظ

                                    كـه بـبـيـنـم نـظـري روي مه سرو روان

خدا انشاء ا... مادر و پدر همه رو براشون نگه داره چون وقتی که از میانمون میرن تازه میفهمی چه اتفاق غم انگیز و چه چیز مهمی رو از دست دادی ، اما اين واقعيتي كه ما آدما تا وقتي چيزي رو داريم قدرشو نمي دونيم ولي همين كه از دستش ميديم ميشنيم ميزنيم تو سرمون كه اي كاش ميشد اينطوري يا اونطوري بشه اما ديگه دير شده و غصه دل آدمو جوري ميگيره كه انگار هيچ چيز نمي تونه تو رو از اين حالت در بياره و آرزوي مرگ ميكني اما ديگه بي فايده است و زور الكي زدن چون زمان رفته ديگه بر نمي گرده ، مراقب پدر و مادرتون باشيد كه اگه هر چي رو بشه تكرار كرد اينها رو نميشه و هميشه حسرت خالي بودن جاشون آزارت ميده . اميدوارم مادرم و مادر تمام كساني كه كوتاهي در حق مادرشون كردن ببخشن و دعا خيرشون هميشه پشت سر همگي ما باشه.(انشاء ا...)

اين دست نوشته هم در حسرت همين چيزهاست كه در زمان حيات ايشون قدرشو ندونستم و بعد تا يك عمر غصه همين چيزها رو ميخورم. و اما دست نوشته ناز مادر :

ناز مادر

مادرم ناز مرا ميكشيد و من نمي دانستم      اين غرور قلب او مي شكست ومن نمي دانستم

تـــا كـه بـــود در حــيـــات و بيــن مـــــــا       نـوبتــم بـــود و قـــدر آن ، من نمــي دانســـــتم

بعــــد رفتـنــش دگــــر مـجــالــي نيســـت       ايـن حقــيقـتــي عيـــان بود و من نمي دانســـتم

كــــــــــــرده ام آرزوي رويــــــــــــش را       آرزوي او چــــه بـــود ، مــن نمــي دانـســـــــتم

اي خــــدا تو مي دانـي روزگـارم چيسـت       روزگــــاري هـــدر ميشــد و مـن نمي دانســـتم

اي خــــدا تـــو شـــــاد كــن روحـــش را        كـــه زبــان شــــاد كـــردنـش من نمـي دانســتم

ايـن ســـئوالـي هســت تا ابـد در دل مـن       شود آخر كه او ببخشايد من نميدانم،من نميدانم

۱۵/۵/۸۵

ذهن من داستان نبودنهاست ،داستان نرسيدنهاست ، داستان نديدنهاست. ذهن من رو تقديم ميكنم به تمام كساني كه نشاني از رسيدن در دلهاشان هست.

ذهن من

چشمان منتظر به در ، افكار پر تلاطمم

آري نشان ز ياد تو ، آرد همي به خاطرم

***

ناگه زنم دمي ز شوق ، يادت نوازشم كند

آري ديار يار را ، آرد همي به خاطرم

***

با ياد تو اي مه نگار ، شب را به روز ميكنم

آري نسيم نوبهار ، دامن زند به خاطرم

***

گل در پرده منتظر شود ، چون تو دخول ميكني

آري ز بوي تو دلم ، آرد تو را به خاطرم

***

آخر چرا نبودنت حائل شده است به بودنت

آري بيا كه بودنت ، آرد خوشي به خاطرم

***

اين ديدگان من شده است ، خون آبه از نبودنت

آري نبودنت زند ، ديوانگي به خاطرم

***

عشقي چنين به خاطرت ، در دل شود ترانه اي

عاشق شدن به خاطرت ، آرد وفا به خاطرم

***

خاطر همي نباشد اين ، ديدن فقط به يك نگاه

آري چنين بخواهمت ، دائم شوي به خاطرم